[S.Fic] S&M (Chris/Tom นักแสดง Thor)

posted on 07 Jun 2012 15:23 by seulki in Thorki

โปรดระวังเพราะมันชั่ววูบ!

 

 

 

 

เรื่องนี้ไม่ใช่คู่ธอร์โลกิ แต่เป็นคู่ของพี่คริสที่แสดงเป็นธอร์กับทอมที่แสดงเป็นโลกินะค่ะ ถ้าใครรับไม่ได้ก็อย่าอ่าน กดออกเลยค่ะ เราเตือนท่านแล้ว 5555555

 

.........................................................................................................................................................

[S.Fic]: S&M

Author: Seulki

Pairing: Chris(Thor)xTom(Loki)

Rate: NC-21, [ฮม] ฮาด้วยละมั้ง (=[]=)

Warning: โปรดระวังหลังและลูกเมียของพี่คริส (เฮือก!!)

Note: เหตุการณ์หลังถ่ายทำ หนังเรื่อง Avengers ฟิคชั่ววูบที่เกิดจากการนอนไม่หลับเลยมานั่งฟังเพลง Rihanna มันไม่ได้ sm เหมือนอย่างชื่อมันนะค่ะ อย่าไปคาดหวังความรุนแรง

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

 

 

 

ในห้วงสติอันเลื่อนลอย…เขาฝัน

 

 

 

 

 

 

ห้องนอนอันมืดมิดเกินกว่าสายตาจะมองเห็น มีเพียงแสงสลัวจากเทียนไขเล่มน้อยที่จุดลงบนโต๊ะ มโนสติที่ตื่นขึ้นสั่งให้เขาลืมตามอง สองข้อมือเรียวบางถูกรวบขึ้นเหนือศีรษะ เมื่อเขาลองขยับสิ่งที่พันธนาการเขาไว้กลับส่งเสียงร่ำร้องดัง แกร๊ง แกร๊ง เมื่อมันกระทบกับหัวเตียงเหล็ก

 

 

 

 

 

 

ใครบางคนเดินเข้ามา ใบหน้านั้นถูกบดบังด้วยเงา ในมือของเขาถือของบางอย่าง รูปร่างมันเรียวเล็กเหมือนแส้เส้นหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

“ใคร?”

 

 

 

 

 

 

เขาได้ยินตัวเองถามออกไปแบบนั้น ร่างนั้นไม่ตอบอะไร ดวงตาที่เขามองไม่เห็นหากแต่รับรู้ได้ว่ามันกำลังจับจ้องราวกับสำรวจปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเขา วินาทีนั้นเองที่ตระหนักได้ว่าตัวเองนั้นเปลือยเปล่า ร่างนั้นแสยะยิ้ม ช่างแลดูคุ้นเคยยิ่งนักเมื่อร่างใหญ่แสยะยิ้ม มือหนาตวัดแส้เส้นบางขึ้นและวินาทีนั้นเองที่แสงจากเทียนไขในห้องส่องให้เห็นใบหน้านั้น!!!

 

 

 

 

 

 

“คริส!!!”

 

 

 

 

 

 

ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด

 

 

 

 

 

 

เสียงจากนาฬิกาปลุกเรือนเล็กดังขึ้น ร่างโปร่งผวาสะดุ้งตื่นพร้อมกับเหงื่อท่วมเต็มกาย ดวงตาสีเขียวน้ำทะเลลึกเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขามองกวาดตาไปรอบห้องอย่างเชื่องช้า

 

 

 

 

 

 

ที่นี่คือบ้านของเขาในนิวยอร์ค ตกแต่งด้วยการผสมผสานระหว่างการตกแต่งแบบอังกฤษที่บ้านเกิดเขาและการตกแต่งแบบโมเดิร์น มือเรียวถูรอบดวงตาอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นแล้วเดินตรงไปยังห้องอาบน้ำ

 

 

 

 

 

 

ภาพที่สะท้อนอยู่ในกระจกช่างดูอิดโรด เขาถอนหายใจ ‘ฝันแบบนั้นอีกแล้ว’

 

 

 

 

 

 

มันเริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาไปดูหนังรอบปฐมทัศน์ที่ฉายเมื่ออาทิตย์ก่อนกับคริสและนักแสดงคนอื่นๆ ยังจำหน้าของพนักงานที่อ้าปากค้างด้วยความตกใจที่เห็นกองทัพดารานำในหนังที่มุงกันซื้อป๊อปคอร์นเหมือนเด็กๆ  เมื่อหนังจะเริ่มฉายเขาจำได้ว่าโดนคนตัวใหญ่ฉุดแขนให้เข้าไปนั่งด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

‘นั่งตรงกลางดีกว่า อยากเห็นชัดๆ’

 

 

 

 

 

 

คริสบอกเขาแบบนั้น แทรกผ่านกองทัพนักแสดงไปนั่งกลางๆจนได้ มือใหญ่อุ้มกล่องป๊อปคอร์นไว้ในอ้อมแขนพร้อมขนมและแก้วน้ำ ทอมไม่ได้ซื้ออะไรเข้าไปเลย เพราะเหตุนั้นตอนที่หนังเริ่มฉายคริสจึงเอาแต่ยัดเยียดขนมให้เขากิน และพอเขาไม่ยอมกินมือใหญ่ก็แกล้งบีบปากเขาและยัดป๊อปคอร์นลงไป จะโกรธก็โกรธไม่ลงเมื่อคริสหันมามองเขาด้วยแววตาใสซื่อพร้อมกับรอยยิ้มกว้างที่ทำให้โรงหนังมืดๆนั่นเหมือนจะเปล่งประกายขึ้นมาทันที

 

 

 

 

 

 

ทอมไม่รู้ว่าตนเองเหม่ออยู่นานแค่ไหน รู้ตัวอีกครั้งก็ตอนที่คริสสะกิดเขาแล้วบอกว่า “ฉากนี้ฉันเปิดตัวได้เท่ห์มาก”

 

 

 

 

 

 

เขาหมายถึงตอนที่ธอร์เก๊กท่าอยู่บนเครื่องบิน ก่อนที่ไอรอนแมนจะเปิดประตูเครื่องและเขาก็มาฉุดกระชากโลกิไปคุยบนยอดเขาที่ไหนสักแห่ง

 

 

 

 

 

 

“พนันสิบเหรียญว่าฉากนี้ต้องมีคนเอาไปจิ้น”

 

 

 

 

 

 

โรเบิร์ตที่นั่งถัดจากเขาหันหน้ามาคุยด้วย คริส อีวานที่นั่งถัดไปหัวเราะ ทอมเองก็หัวเราะและเมื่อโรเบิร์ตเอี้ยวตัวไปบอกคริส ทั้งสี่คนก็ประสานเสียงหัวเราะพร้อมกันจนผู้กำกับที่นั่งแถวหน้าหันมาดุ

 

 

 

 

 

 

หนังฉายไปได้สักพัก ทอมก็รู้สึกได้ถึงน้ำหนักบนหัวไหล่เมื่อพระเอกคนดังอย่างคริส เฮมส์เวิร์ธเอนตัวลงมานอนหนุนไหล่เขา

 

 

 

 

 

 

“สบายไปรึเปล่า” เขากระเซ้าคริส “เดี๋ยวพวกนักข่าวถ่ายรูปแล้วเราจะโดนจับคู่อีกนะ”

 

 

 

 

 

 

“ก็ให้เขาคิดไปสิ ตอนกลางวันไปถ่ายหนังมา เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”

 

 

 

 

 

 

ร่างสูงบอกอย่างไม่ใส่ใจนัก เรื่องจับคู่อะไรเขาไม่แคร์หรอก ตัวของทอมหอมมาก ไหล่บอบบางนั่นก็นิ่มกว่าที่คิด มีความสุขกว่าหนุนหมอนซะอีก จะให้เขาผละออกจากหมอนกิตติมศักดิ์เพราะกลัวโดนเอาไปแต่งฟิควายอะไรเนี่ย เขาไม่เอาด้วยหรอก

 

 

 

 

 

 

ทอมหัวเราะ…ไม่ได้กล่าวอะไรอีก

 

 

 

 

 

 

ระหว่างการดูหนังที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะกับมุขตลกต่างๆในเรื่อง ทอมไม่เข้าใจว่าทำไมคริสถึงไม่ผละออกเสียที ในเมื่อเขาเอาแต่หัวเราะ ‘Ehehehe’ เสียงดังลั่น มีหลายครั้งที่เขารู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช๊อตเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มต่ำทรงเสน่ห์นั้นข้างๆหู

 

 

 

 

 

 

ทอมคิดว่ามันชักจะเริ่มผิดปกติ เมื่อคริสออดอ้อนเขาราวกับเด็กๆด้วยถ้อยคำประมาณว่า เหนื่อยมาก ป้อนป๊อปคอร์นให้หน่อยสิ อะไรแบบนั้น หรือมันอาจจะเป็นปกติ? ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้ว ก็คงแกล้งออดอ้อนตามประสาเด็กเก็บกด?ที่จำต้องแสดงบทเป็นพี่ชายทั้งที่ตัวเองอายุน้อยกว่า ในหนังธอร์ต้องอ้อนวอนให้น้องชายกลับบ้าน ในชีวิตจริงคริสจึงมาออดอ้อนเขาบ้าง?

 

 

 

 

 

 

ความคิดของนักแสดงหนุ่มชาวอังกฤษชักจะเริ่มเลอะเทอะใหญ่แล้ว

 

 

 

 

 

 

และแล้วมันก็ถึงฉากนั้น…ฉากตอนจบของเรื่องที่ทำให้เขาแทบจะหยุดหายใจ

 

 

 

 

 

 

ทั้งที่รู้ว่าเป็น CG เพราะตอนถ่ายทำเขาไม่ได้สวมอะไรแบบนั้น แต่ความรู้สึกพุ่งพล่านที่แล่นเข้ามาในใจซึ่งแม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร นี่มันคืออะไรกัน?

 

 

 

 

 

 

ทอมเฝ้าถามตัวเองยามเหม่อมองไปบนจอหนังซึ่งกำลังฉายภาพตัวเขาเองถูกล่ามด้วยกุญแจมือติดกับโซ่เส้นยาว ริมฝีปากถูกปิดรั้งด้วยที่ปิดปากซึ่งทำมาจากเหล็ก ดวงตาของเขาเบิกกว้างอย่างตื่นตะลึงเมื่อคริส เฮมส์เวิร์ธ เคลื่อนกายเข้ามาใกล้มากขึ้นราวกับจะยั่วเย้า กระซิบแหบพร่าข้างใบหู

 

 

 

 

 

 

“อยากจะลองแบบนั้นดูบ้างมั้ย?”

 

 

 

 

 

 

วินาทีนั้นทอมไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ไม่ว่าจะเสียงพูดคุยของคนในโรง เสียงหัวเราะชวนฟังของคริสที่บอกว่าเขาล้อเล่น สมองเขาอื้ออึงไปหมดแทบไม่ได้ยินอะไรด้วยซ้ำ

 

 

 

 

 

 

ไม่…จนกระทั่งโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ที่นั่งอยู่ด้านข้างตะโกนขึ้นว่า

 

 

 

 

 

 

“สิบคะแนนเต็มสำหรับอุปกรณ์ SM!!!!”

 

 

 

 

 

 

คำๆนั้นกระแทกใส่หัวเขาอย่างจัง ฉุดให้เขาจมดิ่งลอยคว้างเสมือนอยู่ในห้วงอวกาศ

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

 

 

 

 

 

ไม่เคยเลยสักครั้งในชีวิตที่เขา…ผู้ซึ่งมั่นใจว่าสุขภาพจิตใจของตัวเองดีที่สุดในเก้าโลกจะคิดฝันว่าต้องมาอยู่ ณ ที่แห่งนี้ นั่งอยู่บนโซฟาบุนวมอย่างดีด้วยความกระวนกระวาย ประตูซึ่งทำมาจากไม้อย่างดีถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของจิตแพทย์ เพื่อนของพ่อ ผู้ซึ่งเก็บรักษาความลับของคนไข้ได้อย่างยอดเยี่ยม

 

 

 

“อรุณสวัสดิ์ ทอม เป็นยังไงบ้าง”

 

 

 

 

 

 

ชายแก่ทักอย่างเป็นกันเองแม้จะแปลกใจกับการปรากฏกายของดาราหนุ่มคนดังซึ่งควรจะวุ่นวายอยู่กับการโปรโมทหนังเรื่องใหม่ แต่กลับบินกลับมาที่บ้านเกิดตัวเองเพื่อมาหาเขา

 

 

 

 

 

 

“ผมคิดว่าผมกำลังจะเป็นบ้า”

 

 

 

 

 

 

ร่างโปร่งพึมพำ นายแพทย์ผู้มากประสบการณ์เบิกตากว้างก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างใจเย็น

 

 

 

 

 

 

“โอเค ทอม เข้ามาในนี้แล้วเล่าให้ผมฟังว่ามันเกิดอะไร?”

 

 

 

 

 

 

ทอมก้าวตามเข้าไปในห้อง เริ่มต้นเล่าเรื่อง…เรื่องในโรงหนัง เรื่องความผิดปกติของตัวเขาและความฝันในยามค่ำคืนอันแสนน่าอาย ที่มักจะมีเพื่อนชายของเขาอยู่ในนั้น

 

 

 

 

 

 

“นี่มันน่าอาย” เขาพูดอย่างขมขื่น “ทุกครั้งที่หลับตา ภาพพวกนั้นจะปรากฏขึ้นในหัว มันเหมือนกับว่า…ผม…ชอบอะไรแบบนั้น”

 

 

 

 

 

 

“หลังจากนั้น คุณติดต่อเพื่อคนนั้นของคุณบ้างมั้ย”

 

 

 

 

 

 

ทอมส่ายหน้า เขาไม่ได้เอ่ยชื่อคริสออกไป ชายแก่ไม่ได้ว่าอะไร…เขาเองก็ดูเหมือนจะรู้ได้โดยไม่ต้องถาม

 

 

 

 

 

 

“เขาโทรมาแต่ผมไม่รับ คือดูเหมือนว่าเขาจะคิดว่าผมโกรธที่เขาไปแกล้งกระซิบอะไรแบบนั้น ผมอยากจะอธิบายแต่กลัวว่าถ้าคุยกับเขาไปมันจะฟุ้งซ่านกว่าเดิม”

 

 

 

 

 

 

“การหลบเลี่ยงไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรนะ ทอม”

 

 

 

 

 

 

“คุณจะให้ผมพูดได้ไงว่า ผมคิดอยากจะทำอะไรอย่างนั้นกับเขา นี่มันเสียสติมากๆ”

 

 

 

 

 

 

“โอเค ถ้าอย่างนั้น มาเริ่มที่ปัญหาเรื่องที่ว่าคุณชอบอุปกรณ์ sm อะไรพวกนั้น นี่แค่ทฤษฎีนะ…ผู้ชายมักจะมีจินตนาการในเรื่องเซ็กส์ที่ล้ำเลิศ คุณอาจจะแค่อยากลองสิ่งแปลกใหม่ อาจจะไม่ได้ชอบอะไรพวกนั้นแบบจริงจัง เพราะฉะนั้น…”

 

 

 

 

 

 

เขาหยุดไปสักพัก ราวกับครุ่นคิด…

 

 

 

 

 

 

“คำแนะนำของผมคือ คุณไปหาซื้ออุปกรณ์พวกนั้นแล้วลองดูสิ”

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

 

 

 

 

 

นี่มันอาจจะเสียสติไปแล้วจริงๆก็ได้

 

 

 

 

 

 

เขานั่งมองพวกอุปกรณ์ต่างๆบนเตียงพลางถอนหายใจ กุญแจมือที่ทำมาจากหนังพร้อมกับโซ่เส้นยาว แส้ที่เขาได้เป็นของที่ระลึกจากการถ่ายทำหนังเรื่อง Thor กับที่ปิดปากที่ทำมาจากหนัง

 

 

 

 

 

 

ไม่รู้เลยว่าควรจะทำอะไรกับของพวกนี้

 

 

 

 

 

 

เอาก็เอา! จะได้รู้กันสั