[S.Fic] Perfect Tom (Chris/Tom นักแสดง Thor)

posted on 14 Jun 2012 02:00 by seulki in Thorki

ฟิคเรื่องนี้เป็นคู่นักแสดง Thor ชายรักชาย รับไม่ได้กรุณาปิดไปค่ะ

 

ฟิคเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของซึลทั้งสิ้น ไม่เป็นความจริงแต่ประการใด โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพ

 

ขอบคุณค่ะ

..........................................................................................................................................................

[S.Fic]: Perfect Tom

Pairing: Chris Hemsworth xTom Hiddleston

Author: Seulki

Rate: PG-15, [ฮม]ฮาด้วยละมั้ง, [ส]เสื่อม

Warning: ไร้สาระ

Note: ฟิคคลายเครียดจากการแต่งเรื่อง Melting kiss

…………………………………………………………………………………………………………………………………

 

 

 

 

 

 

แฟนเกิร์ลบอกว่าเขา ‘เพอร์เฟ็ค’

 

 

 

 

 

 

นั่นเป็นสิ่งที่เขาได้ฟัง ได้เห็นจากหลายๆคอมเม้นท์ในรูปภาพ ในทวิตเตอร์ ในบทสัมภาษณ์หรือช่องทางอะไรก็ตามเท่าที่จะโพสได้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดอย่างนั้นในตอนแรก แต่พอโดนไซโคไปนานๆก็ย่อมมีการเอนเอียงจนอดมาตรึกตรองดูอย่างเสียไม่ได้

 

 

 

 

 

 

เออเนอะ เรานี่ก็หล่อ(แหงล่ะ) ยิ้มน่ารัก (แฟนเกิร์ลบอก) เรียนก็เก่ง (การันตีด้วยใบประกาศจาก Eton, Cambridge, RADA บลาๆๆ) บ้านก็รวย (พ่อเป็นเจ้าของบริษัทยา)

 

 

 

 

 

 

เอ…ดูๆไปก็โอเคอยู่นะ ถึงจะไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่เขามั่นใจว่าเขามีดี ไปถามใคร ใครๆก็บอกว่าชอบเขา บางคนบอกด้วยซ้ำว่าเขาเพอร์เฟ็คจนเขามั่นใจว่า ตรูเนี่ยแหละเลิศที่สุดในปฐพี (แลดูคุ้นๆเหมือนตัวอิจฉาที่ใครบางคนไปรับจ็อบถือขวานชอบกล)

 

 

 

 

 

 

แต่แล้ว…ในฤดูร้อนปี 2012 ในขณะถ่ายทำเรื่อง Thor2

 

 

 

 

 

 

คริส เฮมส์เวิร์ธ พระเอกหนุ่มคนหล่อ เจ้าของฉายาขุนค้อนผู้ใช้กล้ามเนื้อไบเซบไตรเซบ กล้ามเนื้อหัวใจตับไตไส้พุงอะไรก็ตามแต่มากกว่าสมองกลับมาบอกว่า

 

 

 

 

 

 

“มีอย่างนึงที่นายทำไม่เป็น…ทำขนมไงทอม! นายชอบกินแต่นายทำไม่เป็น เพราะฉะนั้นนายไม่ได้เพอร์เฟ็ค”

 

 

 

 

 

 

ขอโทษเถอะ! ทำขนมเป็นมันอยู่ในหัวข้อผู้ชายเพอร์เฟ็คด้วยรึไง!!

 

 

 

 

 

 

ทอม ฮิดเดิลส์ตันไม่แน่ใจว่าคริสเอามาจากคัมภีร์ว่าด้วย ‘How to be ผู้ชายเพอร์เฟ็ค’ หรือว่าแถไปอย่างหน้าด้าน เอ๊ย! แถไปเพราะความอิจฉาแต่ที่แน่ๆ ทำขนม ทำอาหารอะไรเนี่ย มันไม่ได้อยู่ในหัวข้อนี้แน่นอน โลกิคอนเฟิร์ม!

 

 

 

 

 

 

“มั่วนิ่ม” ทอมว่าเข้าให้ “ผู้ชายเพอร์เฟ็คคือคนที่หล่อ รวย นิสัยดี เรียนเก่ง ไม่ใช่ทำขนมเป็นซะหน่อย”

 

 

 

 

 

 

“ฉันหมายความว่าคนที่เพอร์เฟ็คจริงๆ นอกจากหล่อรวย บลาๆๆด้วยแล้ว ยังต้องทำขนมเป็นด้วยต่างหาก เหมือนอย่างฉันนี่ไง”

 

 

 

 

 

 

ชิชะ! นายน่ะเรอะ (ปิดปากหัวเราะด้วยมาดนางพญา)ยังห่างไกลฉันอีกหลายล้านปีแสง ตัวร้ายหน้าสวยแอบขัดในใจ หมอนี่น่ะเพอร์เฟ็คแค่ระดับโลก อย่างเขาต้องเพอร์เฟ็คไปอีก 9 โลก(?)

 

 

 

 

 

 

“นายทำขนมไม่เป็นคริส”

 

 

 

 

 

 

ร่างโปร่งบางเอ่ยแย้งด้วยความหมั่นไส้ อย่าว่าแต่ทำขนมเลย แม้แต่ความแตกต่างระหว่างคทาของโลกิกับไม้พายยังแยกไม่ออก(ไม่ใช่และ) แม้ว่าจริงๆแล้วเขาจะเป็นคนใจเย็นนิสัยดี แต่มาเจอมุขนี้ของพ่อพระเอกคนดังเข้าไปเป็นใครก็ต้องทนไม่ไหว

 

 

 

 

 

 

“เป็นสิ ก็ Thor-tilla ไง”

 

 

 

 

 

 

ในหัวสมองทอม ปรากฏภาพพระเอกหนุ่มในชุดผ้ากันเปื้อนสีแดงแปร๊ดท้าสายตากระทิง สกรีนตัวอักษรสีขาวว่า Thor-tilla  จริงๆมันคือ Tortilla ที่รายการอะไรสักอย่างเชิญคริสให้ไปทำเพื่อสร้างกระแส Thor

 

 

 

 

 

 

 

จะบ้าเรอะ!?? ไม่รู้ว่าคริสไปติดเชื้อธอร์ในหนังเข้าให้รึไง Tortilla ถึงมันจะแปลว่า Little cake แต่มันก็คืออาหารเฟ้ย ไม่ใช่ขนม อยากจะโบกเกรียนพระเอกคนหล่อ ‘เพื่อนสนิท’ เหลือเกินแต่กลัวเสียภาพลักษณ์คุณชายที่สั่งสมมานานเลยจำต้องอดทนไว้

 

 

 

 

 

 

“คริส นั่นมันไม่ใช่ขนมซะหน่อย”

 

 

 

 

 

 

“แล้วไงล่ะ ทอม ฉันนึกว่าเราพูดเรื่องผู้ชายเพอร์เฟ็คกันอยู่ซะอีก”

 

 

 

 

 

 

มันแถเว้ยเฮย! แถจนพื้นสตูดิโอที่เซตมาจะสึกอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

“แล้วนายจะเอาไง ต้องให้ฉันอบขนมมาชาบูนายทุกวันเลยมั้ย นายถึงจะพอใจ”

 

 

 

 

 

 

หนุ่มร่างโปร่งบางประชดเข้าให้ โลกิก็โลกิเหอะ เจอทอม ฮิดเดิดส์ตันเวอร์ชั่นงอแงเข้าไปเดี๋ยวเผ่นกลับแอสการ์ดแทบไม่ทัน

 

 

 

 

 

 

“เออ เป็นความคิดที่ดีเหมือนกันนะ หลังจากนี้มีพักกองหนึ่งอาทิตย์ งั้นฉันจะไปอยู่บ้านนาย ส่วนนายก็อบขนมให้ฉันกินจนกว่าฉันจะพอใจ ตกลงนะ”

 

 

 

 

 

 

พูดจบคริสคนหล่อก็ขยิบตาให้เขาหนึ่งวิ้งก่อนจะสะบัดผมยาวสลวยสวยเก๋สีทองเดินออกจากฉากไป ทิ้งให้ทอม ผู้ใสซื่อ(?)ยืนอ้าปากพะงาบๆพร้อมกับความคิดที่ว่า

 

 

 

 

 

 

นี่มันกะมาอยู่ฟรีเกาะกรูกินนี่หว่า!!

 

………………………………………………………………………………………………………………………………

 

 

 

 

 

 

แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก

 

 

 

 

 

 

เสียงร่อนแป้งอย่างขึงขังดังขึ้นในเช้าตรู่ของวันอาทิตย์ ทั้งๆที่วันนี้ควรจะเป็นวันที่เขาได้พักผ่อนอย่างสบายอุราเพราะกองถ่ายหยุด มันกลับเป็นวันมหาวิปโยคเมื่อคริส เฮมส์เวิร์ธ เจ้าของฉายาปรสิตตัวใหม่มากดกริ่งบ้านเขาตอนตี 4

 

 

 

 

 

 

ขอย้ำว่าตี 4!!! พร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบโต ร่ำร้องตะแง้วๆว่าอยากกินเค้กช็อกโกแลต

 

 

 

 

 

 

มันท่าจะบ้า อยากกินเค้กตอนตี 4!

 

 

 

 

 

 

แต่เขาบ้ากว่าที่ทำให้มันกิน!!

 

 

 

 

 

 

มือเรียวปิดปากหาวหวอดๆ ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเองมายืนทำอะไรตรงนี้ บนโต๊ะมีสูตรขนมรุ่นคุณยายของคุณยายที่เก่าจนกรอบกางอยู่ ดวงตาสีเขียวปรือจวนจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ยามร่อนแป้ง ผงแป้งสีขาวฟุ้งไปทั่วเมื่อเขาเผลอสับปะงกจนที่ร่อนแป้งหลุดมือ

 

 

 

 

 

 

“แค่ก แค่ก แค่ก”

 

 

 

 

 

 

ร่างบางไอค่อกแค่กนึกสาปแช่งตัวต้นเหตุที่นอนหลับอย่างสบายใจบนเตียงของเขา

 

 

 

 

 

 

บนเตียงของเขา! ห้องรับแขกมีก็ไม่ไปนอน ดันมานอนกางแผ่หลาบนเตียงของเขา ร่างบางใช้ดวงตาสีเขียวอมฟ้ากวาดมองร่างใหญ่ที่นอนกินพื้นที่ไปถึง 3 ใน 4 ของเตียงอย่างโกรธเคือง ก่อนที่เท้าเรียวๆจะยกขึ้น แล้วเตะตูดคริสอย่างแรงจนพระเอกคนหล่อหล่นตุ๊บลงไปกองบนพื้น

 

 

 

 

 

 

ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงงก่อนจะพบตัวต้นเหตุที่นอนห่มผ้าอย่างสบายใจบนเตียง คริสหาวหนึ่งวอดก่อนจะเดินโซเซเข้าไปในครัว

 

 

 

 

 

 

หืม~ บนโต๊ะมีเค้กช๊อกโกแลตวางอยู่พร้อมกับฝาพลาสติกครอบอย่างดี มองนาฬิกานี่ก็ 7 โมงเช้าแล้ว กลิ่นของเค้กหอมยั่วยวนใจให้หยิบส้อมขึ้นมา มือใหญ่เปิดที่ครอบพลาสติกออกก่อนจะหัวเราะเสียงดังเมื่อเห็นคำที่เขียนอยู่บนนั้น

 

 

 

 

 

 

‘I Hate you HEMSWORTH’

 

 

 

 

 

 

หลังจากจัดการเค้กก้อนนั้นไปครึ่งนึงแล้ว คริสเดินกลับมาที่ห้องนอนอีกครั้ง พิจารณามองใบหน้ายามหลับใหลของคนที่บอกว่า ‘เกลียด’ เขา ทอมหลับตาพริ้ม ใบหน้าขาวยามหลับใหลดูสงบ จมูกโด่งคมรับกับริมฝีปากบางสวยที่ชอบแย้มยิ้มน่ารัก หัวเราะตลอดเวลา ร่าเริงอารมณ์ดี ริมฝีปาก…ที่เขาได้แต่คิดจะลองสัมผัส

 

 

 

 

 

 

แต่ก็ได้แค่คิด…ร่างสูงหัวเราะ เลื่อนไล้ริมฝีปากไปประทับที่หน้าผากกลมออกจะเหม่งเล็กๆ(?) ก่อนจะแทรกกายเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกัน แขนใหญ่รั้งร่างบางมากอดไว้แนบแน่น

 

 

 

 

 

 

มาบ้านทอมคราวนี้ได้กำไรเป็นบ้า ฮิฮิฮิ

 

 

 

 

 

 

และแล้วเขาก็เคลิ้มหลับไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับนัยน์ตาสีเขียวสวยที่เปิดขึ้น ไม่ได้มีแววง่วงงุนเลยแม้แต่น้อย มือเรียวไล้ไปที่มุมปากของร่างสูงที่เปื้อนเค้กอย่างแผ่วเบา ซุกตัวลงในอ้อมอกอุ่นๆอย่างสบายใจ ช่างเป็นเช้าวันอาทิตย์ที่สดใสเสียจริง

 

 

 

 

 

 

กว่าทอมจะตื่นอีกครั้งก็เกือบจะเที่ยงแล้ว เขาตื่น…ตื่นเพราะกลิ่นหอมอบอวลของแพนเค้กที่ลอยฟุ้งไปทั่วบ้าน ร่างโปร่งบางสาวเท้าเข้าไปในครัวก่อนจะพบกับร่างสูงในชุดผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานแหววกำลังทอดแพนเค้กอย่างตั้งอกตั้งใจ เขามองดูแพนเค้กที่ทอดเสร็จในจาน รูปร่างมันดูดีทีเดียว กลมสวยแถมสียังสวยอีก

 

 

 

 

 

 

“นายน่าจะไปทอดแพนเค้กขาย”

 

 

 

 

 

 

ทอมกระเซ้า ชายหนุ่มผมทองยิ้มยิงฟันจนเขารู้สึกตาพร่าไปชั่วขณะกับออร่าความหล่อเหลาที่ทำองศาได้อย่างพอดิบพอดีกับแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา

 

 

 

 

 

 

วิ้ง~~~

 

 

 

 

 

 

ทอมกระพริบตาปริบๆเมื่อร่างใหญ่เคลื่อนกายเข้ามาใกล้ ในมือถือแพนเค้กพร้อมกับพูดว่า “อ้ามมมม” ริมฝีปากบางสวยเปิดออกอย่างมึนๆ พระเอกคนหล่อยิ้มก่อนจะยัดแพนเค้กเข้ามาในปากเขา รสชาติของแป้งหอมหวานละลายไปทั่วปากคละเคล้ากับน้ำผึ้ง คริสยิ้มยั่วเย้าก่อนจะเลียน้ำผึ้งที่ติดอยู่ที่มือใหญ่ ดวงตาสีฟ้ามองมาที่เขาอย่างมีความหมาย

 

 

 

 

 

 

นี่มันอาร๊ายยยยยย หนุ่มหน้าสวยชาวอังกฤษกรีดร้องขึ้นในใจ

 

 

 

 

 

 

นี่มันพยายามจะยั่วให้เขาปล้ำมันใช่มั้ย ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าสำเร็จแล้ว เอ๊ย! ไม่มีวันซะล่ะ เกิดมา 31 ปีเป็นหนุ่มหล่อหัวใจสดใส ไม่มีวันมีอารมณ์จะมาปล้ำผู้ชายหรอก

 

 

 

 

 

 

ถึงคริสจะหล่อ ดวงตาสีเขียวจ้องมองใบที่ใบหน้าได้รูปของร่างสูงที่ยังคงส่งยิ้มชวนฝันมาทางเขา รูปร่างเพอร์เฟ็ค เผลอกลืนน้ำลายไปหนึ่งอึกเมื่อมือใหญ่ปลดผ้ากันเปื้อนออกเผยให้เห็นเสื้อยืดตัวขาวบางจนมองเห็นกล้ามหน้าอกกับกล้ามแขนที่สาวน้อยสาวใหญ่แทบอยากจะถลาเข้าไปซบ คนอย่างทอม ฮิดเดิลสตัน ผู้มีฉายาว่าเลิศที่สุดในปฐพี(?)ก็ไม่มีวันหันไปกินผู้ชายด้วยกันแน่ๆ ยิ่งเป็นผู้ชายที่อยากกินเค้กช๊อกโกแลตตอนตี 4 ยิ่งไม่มีวัน! (เกี่ยวอะไร?)

 

 

 

 

 

 

“ทอม” คริสเรียกเขาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

 

 

 

 

 

“อะไร?”

 

 

 

 

 

 

“ป้อนแพนเค้กให้หน่อยสิ ทอดจนเจ็บมือไปหมดแล้ว”

 

 

 

 

 

 

และแล้วหนุ่มใหญ่วัย 31 ปีก็ได้เรียนรู้ว่าคริส เฮมส์เวิร์ธไม่เคยลุกขึ้นมาทำอะไรโดยไม่หวังผลกำไร แล้วชีวิตหนึ่งอาทิตย์หลังจากนี้จะเป็นยังไง ใครก็ได้บอกทอมที๊!!