[Translated Mblaq S.Fic] Ice-cream -JoonxMir-

posted on 06 Aug 2012 17:31 by seulki in Joonmir
กลับมาอีกครั้งหลังจากหายไปนาน ครั้งนี้ไม่ได้อัพฟิคธอร์กิแต่อย่างใด 
 
เพราะซึลกลับไปบ้าดาราเกาหลีอีกแล้ว (หลังจากไม่ได้บ้ามาประมาณ 4-5 ปีเห็นจะได้)
 
ซึลชอบวง Mblaq ค่ะ 55555
 
และก็ตามสไตล์สาววายอย่างเรา ก็อ่านฟิคอะไรไปเรื่อย พอดีไปเจอเรื่องนึง
 
มันดูคลาสสิคดี 
 
แบบไม่รู้สิ...ชอบอย่างบอกไม่ถูก เลยแปลซะเลย
 
เผื่อใครหลงเข้ามา มันคือคู่นี้ค่ะ
 
 
น่ารักเว่อ...ไปอ่านกันเถอะพี่น้อง >O<
 
...........................................................................................................
 

[Short Fic]: Ice-cream

Author: iiYaoi

Translator: SeulKi

Couple: Joon x Mir

Rate: NC-15

Note: แฟนฟิคเรื่องนี้ซึลไม่ได้แต่งเองค่ะ แต่เป็นเวอร์ชั่นแปลจากภาษาอังกฤษ สามารถหาอ่านเป็นเวอร์ชั่นอังกฤษต้นฉบับได้ที่นี่ค่ะ http://www.asianfanfics.com/story/view/237500/ice-cream-joonmir-mblaq-oneshot-romance-sweet-yaoi  แปลผิดพลาดประการใดต้องขออภัย อาจจะแปลออกมาได้ไม่ดีเท่าต้นฉบับแต่จะพยายามค่ะ J

.................................................................................................................................................................

“ฉันขอโทษ แต่นายช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้มั้ย? เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะนะ” เขาพูด จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของผม ผมรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่กำลังก่อตัวขึ้นข้างใน แต่ผมต้องปิดกั้นมันเอาไว้

จุนคือปีศาจ

ปีศาจที่ทั้งแสนหวานและเย็นชา

ข้างในโรงพยาบาล คนสองคนกำลังนั่งอยู่ที่นั่นในช่วงพัก

“มีร์ ฉันได้ยินว่านายกำลังเดทกับมิซอน” เขาพูด เลียไอศกรีมที่อยู่บนช้อนในมือเขา

จุนกับผม…

“แล้วมันผิดเหรอ?” ผมถาม หยิบปากกาขึ้นมาและก้มลงมองชีทที่อยู่ตรงหน้า

“ฉันได้ยินว่านายเลิกกับแฟนอีกแล้ว จุน นายเบื่อง่ายอย่างนี้ตลอดเลย ไม่ใช่รึไง?” ผมเสริม เงยหน้าขึ้นจากกระดาษ

ผูกพันกันด้วยโชคชะตาที่บิดเบี้ยว

ปีศาจ

ไม่เคยมีความสัมพันธ์ยั่งยืนกับใคร

ความรู้สึกของเขาหลอมละลายในช่วงเวลาอันสั้น

เหมือนกับไอศกรีม

“มีร์?” เขาถาม จ้องมองมาที่ดวงตาของผม บางสิ่งบางอย่างโลมเล้าผม

“อืม?” ผมถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามเก็บซ่อนทุกความรู้สึก

“นายกับมิซอน…” เขาหยุดพูดกะทันหัน  รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าเมื่อเขาพูดต่อ “จูบกันรึยัง?” เขาจบประโยค

ผมตกตะลึง ลมจากหน้าต่างพัดเข้ามาจนเส้นผมของผมยุ่งเหยิง

อีกครั้งที่ผมซ่อนความรู้สึก “อ…อืม” ผมตอบพร้อมกับเสแสร้งยิ้มเล็กๆ

ผมไม่เคยทำมัน แต่ผมโกหกเพียงเพื่อจะได้ไม่ตกอยู่ในกลลวงของปีศาจ

“แน่นอนว่าเราทำแล้ว ก็เราเดทกันแล้วนี่นะ” ผมเสริมอย่างไร้อารมณ์และพูดต่อ

“ยังไงก็เหอะ ฉันนึกว่านายไม่ชอบอะไรยุ่งยาก แต่ทำไมนายต้องเข้าร่วมคณะกรรมการสุขภาพ แถมยังทำให้ฉันต้องมาเข้าด้วย…”

“เป็นเพราะว่านายจะได้ครองตู้เย็นรึเปล่า?.” ผมถามเขาด้วยความสงสัย

“ฉันอยู่โดยขาดไอศกรีมไม่ได้ นายก็รู้” เขาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“หน้านายไม่เข้ากับอาการหลงรักของหวานของนายเลย จุน”

มันทำให้ผมคิดถึงคืนนั้น…เมื่อสองปีก่อน

“งั้นพวกเราไปก่อนนะ บาย จุน มีร์” คนสองคนพูดขึ้นพลางปิดประตูบ้านข้างหลังพวกเขา

“ขอโทษนะ หลังจากที่พวกเรารวมกลุ่มกันติว ตอนนี้เหลือฉันอยู่คนเดียว” ผมขอโทษเขา มือข้างหนึ่งถือปากกา อีกข้างถือหนังสือ พยายามจะแก้ปัญหาในโน๊ตบุ๊คของผม

“นายแย่มากแม้กระทั่งเรื่องพื้นฐาน ฉันจะสอนนายอย่างดีเลย” น้ำเสียงของอ่อนโยน เกือบจะเชิญชวน

 “เอาไอศกรีมมั้ย?”

ผมแอบหลงรักจุน

ดังนั้น ผมจึงมีความสุขมากที่ได้อยู่ตามลำพังกับเขา

“ต…แต่ว่ามือฉันไม่ว่าง” ผมพูด แก้มขึ้นสีชมพูระเรื่อพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กๆ

“ฉันจะป้อนนาย” เขาหัวเราะ

เขาหยิบช้อนขึ้นมา มันสัมผัสกับริมฝีปากเขามาก่อน ตักไอศกรีมขึ้นมา ยื่นมาช้าๆตรงริมฝีปากของผม ผมหลับตาและอ้าปากเพื่อชิมมัน

ผมรู้สึกได้ถึงสายตาคมเข้มที่จับจ้องเมื่อมันสัมผัสกับริมฝีปากของผม ในดวงตาของเขา มีอะไรบางอย่าง…

ทันใดนั้นเขาก็คว้าเอวของผม “จุน?” ผมถาม รู้สึกถึงแผ่นหลังที่ราบไปกับพื้น

“อ…อะไรน่ะ?” เขาบังคับนิ้วเข้ามาในปากของผม “อื๊ออออ…” เสียงของผมโดนปิดกั้น

“มีคนอยู่ที่นี่ เพราะฉะนั้น…นายอย่าส่งเสียงนะ? นายกัดนิ้วของฉันก็ได้” ความปรารถนาแผดเผาอยู่ในดวงตาของเขา ผมไม่สามารถพูดได้ว่าผมไม่มีความสุข

และนั่น จวบจนกระทั่งเช้า เขาโอบกอดผมนับครั้งไม่ถ้วน

และวันถัดมา…

“ขอโทษ…นายช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้มั้ย?” เขาพูด ความเจ็บปวดทิ่มแทงเข้ามาในอกของผม

เป็นเพื่อนกันเถอะนะ

ผ่านมาสองปีแล้วหลังจากเหตุการณ์นั้น

ความรู้สึกแสนหวานที่ผมมีให้จุนไม่เคยลดน้อยลง

มันแช่แข็งอยู่ตลอดเวลา

หนักอึ้งอยู่ภายในหัวใจของผม

จุนจะสัมผัสผมยังไงตอนนี้…?

มันจะอ่อนโยนกว่าครั้งนั้นรึเปล่า

“…”

“นาย…ไว้ผมยาว” เขาพูด มือของเขาโลมเล้าที่เส้นผมของผมอย่างแผ่วเบา

ผมปัดมือของเขาออก “หยุดนะ” ผมพูดด้วยความโกรธ “ฉันมีแฟนสาวแล้ว เพราะฉะนั้นอย่ามาแตะต้องฉันง่ายๆแบบนี้” ผมจ้องเขม็งไปที่เขา

“เข้าใจแล้ว…ฉันจะไม่แตะต้องนายอีกต่อไป เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ป้อนไอศกรีมฉัน” เขาพูด บรรยากาศรอบกายเราหนักอึ้ง

“…ช่วยไม่ได้” ผมพูด ตักไอศกรีมจนพูนช้อน ยื่นไปตรงหน้าเขา เขาอ้าปาก รอที่จะกินมันและเมื่อมันสัมผัสริมฝีปากของเขา ผมผละออกอย่างรวดเร็ว

เขา…

มันตรงกันข้ามกับ “ตอนนั้น”

หัวใจของผมเต้นแรงขึ้น รู้สึกได้ว่าใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ช้อนร่วงหล่น ไอศกรีมเลอะไปทั่วเสื้อเชิ้ตของจุน

“…!” ผมสังเกตเห็น “ขอโทษ!” ผมเกือบจะกรีดร้องออกมา

“ฉัน…ฉันจะเช็ดมันออกจากเสื้อนาย!” ผมรู้สึกผิด เสื้อและไหปลาร้าของเขาเปรอะไปด้วยของหวานเหนียวๆ

“เลียมัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง สับสน “อืม…ใช่ แค่ล้อเล่นน่ะ” เขาพูด พยายามจะทำให้มันเป็นเรื่องตลก

แต่ร่างกายของผมกลับขยับไปเอง ผมคุกเข่าลงตรงหน้าเก้าอี้ของเขา ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตสามเม็ดแรกของเขาและเคลื่อนตัวเข้าไป ลิ้นของผมชิมรสไอศกรีมหวานๆและร่างกายของเขาในคราเดียวกัน

“!ฉันบอกว่าฉันล้อเล่นไง” ใบหน้าของเขาสับสน

“มีร์…อ…” ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความใคร่

เขาผลักผมลงบนเตียงคนไข้ เก้าอี้ล้มหงายและเขาปีนขึ้นคร่อมบนตัวของผม ลมหายใจของเราสอดประสาน ริมฝีปากของเขากดทับลงมาที่ริมฝีปากของผม

อารมณ์ที่ปะทุขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เตียงส่งเสียงตามการเคลื่อนไหวของเรา

ถึงแม้ว่าผมจะยังไม่ได้จูบมิซอน

ผมกลับปล่อยตัวให้จุนไปไกลกว่านั้น

ผมไม่สนบทลงโทษที่ผมจะได้รับหลังจากนี้

ผมต้องการเขา!

ผมไม่ต้องการคนอื่นนอกจากจุน

มือของเขาเลื่อนมาที่ใบหน้าของผม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ

“…ขอโทษ เรา…อยู่ด้วยกันไม่ได้” เขาพูด และเคลื่อนตัวออกจากเรือนร่างของผม นั่งลงที่ขอบเตียง

ตาของผมเบิกกว้างเพราะคำพูดของเขา “ฉันเข้าใจ” อีกครั้งที่ปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ข้างใน

มันเย็นเยียบอีกครั้ง

ทำให้ผมมีความหวังขึ้นมา

ได้รับความเจ็บปวดเป็นการตอบแทน

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ถึงแม้ว่า ผมอยากจะอยู่เคียงข้างเขา

ผมไม่สามารถไปจากเขา

ใครก็ได้ ได้โปรด

ช่วยปลดปล่อยผมจากความรู้สึกนี้ที

ผมยืนอยู่หน้ากระจก อ้าปากค้างเมื่อเห็นรอยจูบสีแดงเล็กๆที่ต้นคอ

‘ผมคงไม่สามารถมองหน้ามิซอนได้อีกแล้ว’ ความคิดนั้นแล่นผ่านเข้ามา

“แล้วเธอกับแฟนเธอเป็นไงบ้าง?” เสียงนั้น

“มีร์เหรอ? เขาเซ็กซี่มากแต่ไร้เดียงสาเกินไป เขาไม่เคยจูบฉันเลยด้วยซ้ำ” ผมได้ยินเธอพูด

“เธอจะทิ้งเขา หลังจากทำอย่างนั้นกับเขาใช่มั้ย?”

“ทิ้งเขาหลังเธอเบื่อ”

ห๊ะ? นั่นมันอะไรกัน ผมรู้สึกถึงน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา

“เธอ…มันไม่มีความคิด” เสียงทุ้มต่ำข้างหลังผม ร่างของเขาก้าวเข้าไปในห้องและตบหน้าผู้หญิง

“ผู้ชายคนนี้ใคร?” “โอ๊ย!” เสียงกรีดร้องดังขึ้น

“จุนหยุดนะ พอได้แล้ว…หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ผมกรีดร้องด้วยเสียงที่ดังที่สุด

“มีร์…อย่าร้องไห้ ฉันจะปกป้องนายไม่ว่ายังไงก็ตาม เพราะฉะนั้นอย่าหลงรักคนเลวๆอีกเลยนะ”

เขาบอกผมเมื่อผมลากเขาออกมาจากที่นั่น

“…ฉัน”

“หลงรักคนพวกนั้นตั้งแต่แรกแล้ว…” ผมกรีดร้องพร้อมกับน้ำตาที่หลั่งไหล

“เลิกทำอะไรไม่คิดซะที เพราะว่านายเป็นแบบนี้ ฉันถึงไม่สามารถใช้ร่างกายนี้จูบใครได้อีก!” ผมสะบัดออกจากการเกาะกุมของเขาและกรีดร้องอีกครั้ง

“เพราะว่า ฉัน…รักนายมาตลอด…!!”

อ่า

ในที่สุด…ผมก็พูดมันออกไปแล้ว

เมื่อสองปีที่แล้ว…

กลิ่นของไอศกรีมหวานๆ

ก่อนที่ผมจะรู้จัก “จุน”

วันนั้นเป็นวันแรก ที่ผมรู้สึก “ปรารถนา” ในตัวผู้ชาย

เมื่อผมกินไอศกรีม

ผมจำได้

เราไม่สามารถกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีกครั้ง

ถ้าหากว่าผมไม่ได้พูดออกไป

ผมคงสามารถอยู่ข้างกายเขาตลอดไป

………………………

ผมนั่งอยู่บนเตียงคนไข้ ช้อนอยู่ในปากของผม น้ำตาไหลอาบแก้ม ความคิดหลั่งไหลรุนแรงอยู่ในจิตใจ ผมได้ยินเสียงฝีเท้า

ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

“มีร์” จุนยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับใบหน้าเศร้าสร้อยและเจ็บปวด

“จริงรึเปล่าที่นายบอกว่ารักฉันมาตลอด?” เขาถาม ใบหน้าของเขาแดง ความหวังเปล่งประกายอยู่ในดวงตาของเขา

ผมรู้สึกใจเต้นเมื่อดวงตาของเราประสานกัน

เขาขยับเข้ามาใกล้ จับมือของผมและกระซิบ “วันนั้นนายน่ารักมาก จนฉันทำมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันเสียใจมาตลอดในสิ่งที่ฉันทำเมื่อสองปีที่แล้ว นั่นมัน…ผิดใช่มั้ย ฉันเชื่อว่าฉันไม่สามารถทำให้นายมีความสุขได้…แต่”

คืนนั้นเราทำลงไป

ความรู้สึกที่ถูกแช่แข็งไว้ของเราสองคน

ฉันไม่อยากยับยั้งตัวเองอีกแล้ว” เขาพูดพร้อมกับริมฝีปากที่แตะแผ่วเบาลงบนปากของผม

“ฉันรักนาย มีร์”

สิ่งที่หลั่งไหลผ่านริมฝีปากของเขาคือ ผลึกแห่งความปรารถนาที่ถูกแช่แข็งไว้

ฉันจะให้นายทั้งหมด

และทำให้มันหลอมละลายด้วยความนุ่มนวลอ่อนหวาน

 

Fin

.........................................................................................................................................................

สั้นมาก แต่ฟินดี 55555555

แปะรูปมีร์อีกสักครั้ง คนอะไรน่ารักไป....

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet