[S.Fic MBLAQ] 99 Problems (JoonMir Case 1)

posted on 15 Nov 2012 19:04 by seulki in Joonmir
[Short Fic]: 99 Problems (JoonMir Case 1)Pairing: JoonxMir, Ft.Seundoong and RaingbyungRate: PG (this part)Genre: Romantic ComedyNote: อย่าหาสาระจากเรื่องนี้ แต่งขำๆไม่เน้นเครียด…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
[b][center]The Case of Lee Joon and Bang Cheolyoung 1[/center][/b]


[center]HOT คือ…?[/center]
[center]ต้องซิกแพ็คผมสิครับ ฮอทโคตร – อีจุน
กล้ามท้องสีน้ำผึ้งจะมาสู้ซิกแพ็คไวท์ช็อกของผมได้ไง – ชอนดุง
ทำไมไม่มีใครพูดถึงต้นขาบ้าง ขาผมสวยมากนะเออ คึคึคึ – บังมีร์
จากทั้งหมดที่กล่าวมา หนวดฉันฮอทสุด – จีโอ
เกิดมาเป็นลีดเดอร์ของวงนี้ช่างลำบากจริงๆ – ซึงโฮ[/center]
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
“ซึงโฮฮยอง~~~”


ยังซึงโฮ หรือผู้มีอีกหนึ่งฉายาคือ แพนด้าลีด ละสายตาจากนิตยาสารแฟชั่นที่ได้มาฟรีเพราะ mblaq ขึ้นปก มองสิ่งมีชีวิตที่กำลังวิ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วสูงพร้อมกับเสียงตะโกนโหวกเหวกจนอพาร์ทเม้นแทบพัง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่มีรอยคล้ำใต้ตาเป็นเอกลักษณ์เบิกกว้าง และก่อนที่จะตั้งตัวทัน สิ่งมีชีวิตประหลาดที่ส่งเสียงน่าหนวกหูก็กระโดดทับตัวเขา น้ำหนักตัวที่ไม่เบาเลยทำเอาลีดยังแทบจุก พร้อมกับเสียงครางงุ้งงิ้งน่ารำคาญโคตรๆ


“ซึงโฮฮยอง จุนฮยองว่าผมอีกแล้วง่ะ”


สองแขนเรียวบางของชอลยงกอดรัดอยู่กับห่วงยาง(?)รอบเอวยังซึงโฮ ใบหน้าหวานถูๆไถๆกับแผ่นอกล่ำๆพร้อมกับคำฟ้องที่พร่ำออกมาไม่หยุด


“ผมแค่กินเค้กที่จุนฮยองจะเอาไปให้โอยอนซอ ผมผิดตรงไหน! เมื่อก่อนนะผมจะกินอะไรพี่จุนไม่เคยว่า แต่ว่าตั้งแต่มีภรรยานะ พี่จุนว่ามีร์ตลอดเลยง่ะซึงโฮฮยองงงงงงง”


แก้วหูอันบอบบางของแพนด้าโฮแทบจะแตกเพราะเสียงแหกปากของชอลยง ไม่พูดเปล่ายังเอาตัวมาเบียดแนบชิดกับร่างอวบๆของเขาจนแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอจนชวนให้สยิวปนสยอง จุนนี่แกอยู่ไหนวะ…มาเอาเมียแกออกไปที ถึงบังมีร์จะน่ารักแต่ยังซึงโฮคนนี้มีภรรยาเป็นตัวเป็นตนแล้วนะ! แค่ตอนนี้ดุงดุงที่รักของเขากำลังไปอัดรายการวิทยุ


เพราะฉะนั้นยั่วให้ตายซึงโฮคนนี้ก็ไม่สนใจหรอก โฮรักเดียวใจเดียว  


แถมเหตุการณ์ที่ว่ามานี่ก็เกิดขึ้นเป็นปกติแทบจะทุกวัน ก็ตั้งแต่จุนมันไปออกรายการ We got married คู่จุนมีร์ก็เกิดอาการทะเลาะกันด้วยเรื่องไร้สาระ ทั้งที่ปกติก็ตีกันจนบ้านแทบพังอยู่แล้ว ตอนนี้นอกจากจะทะเลาะกันเองแล้วยังลากลีดยังผู้บริสุทธิ์ไปเกี่ยวข้อง แม้แต่จองบยองฮียังทนไม่ไหวจนต้องย้ายไปอยู่กับจีฮุนฮยองชั่วคราว เห็นมั้ยว่าคู่มันสร้างความเดือดร้อนให้สมาชิกร่วมบ้านมากแค่ไหน 


ยิ่งช่วงนี้จุนมีอัดรายการเยอะจนแทบไม่มีเวลาว่าง พอว่างทีก็ทะเลาะกับมีร์ที ทะเลาะกันทั้งวัน…ขนาดคุยโทรศัพท์ยังทะเลาะ กลับมากลางคืนอีจุนก็เหนื่อยจนไม่ได้ยินเสียงฟีทเธอริ่ง(?)เหมือนทุกที จนชีวิตยังซึงโฮรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป(?) 


ว่าแต่สามีมันไปไหน ทำไมปล่อยให้มักเน่มาออดอ้อนออเซาะเขาอยู่ได้ เกิดชอนดุงเปิดประตูมาเห็นจะทำไง (หลอนไปอย่างนั้น กว่าดุงจะกลับก็กลางคืนนู้นแหละ นี่ยังเพิ่ง 6 โมงเย็น)


และเหมือนพระเจ้า(หรือนรก?)จะเห็นใจเขา ไม่ทันขาดคำจุนนี่คนหล่อก็เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นด้วยใบหน้าเรียบเฉย ดวงตาคมๆคู่นั้นเหลือบมองเขากับชอลยงอย่างเย็นชา ไม่ต้องมีสมอง(?)ก็รู้ว่ามันหึง ร่างสมส่วนหุ่นเพอร์เฟ็คของมันเดินกระทืบเท้าออกไปนอกอพาร์ทเม้นโดยไม่หันกลับมามองสักนิด ทั้งที่ปกติต้องโวยวายบ้านแทบพัง

[i]แพนด้าผิดตรงไหนฟ่ะ แค่นั่งกินขนมบนโซฟา ลีดเปล่านะ…มีร์มาเอง T^T[/i]


พอเสียงประตูปิดปุ๊ป น้ำตาของบังมีร์ก็ไหลพรากๆเหมือนก๊อกแตกพร้อมกับเสียงร้องไห้โวยวายโฮๆที่ยังซึงโฮแทบอยากจะเอาหมอนอุดปากมัน


“ฮือๆๆๆๆๆๆ พี่จุนไปหาเมียน้อย พี่จุนไม่รักมีร์แล้ว โฮๆๆๆๆๆ”


นี่มักเน่มันหมายถึงโอยอนซอรึเปล่า? แต่ว่าคู่นั้นเค้าแต่งงานออกอากาศ คนที่เป็นเมียน้อยน่าจะเป็นแกมากกว่าอ่ะชอลยง ลีดเดอร์ได้แต่คิดในใจ เพราะว่าเป็นพี่ที่ดีเลยไม่พูดออกไปให้น้องมันช้ำใจกว่าเดิม


และก่อนที่ซึงโฮจะได้อ้าปากพูดปลอบตามเสต็ปเดิมที่พูดอยู่ทุกวัน ประตูหน้าบ้านก็เปิดผางออกพร้อมกับร่างของจองบยองฮี พอมันเห็นหน้าเขาปุ๊ป ใบหน้าหนวดๆของมันก็ยับยู่พร้อมกับปากที่เบะออก คือถ้ามีร์ทำยังน่ารักน่าเห็นใจแต่พอทำไมมันทำแล้วซึงโฮอยากจะเอาตรีนไปประเคนที่หน้าเหลือเกิน


“ซึงโฮเพื่อนเลิฟ~~~~”


ร่างถึกๆของจองบยองฮีพุ่งเข้ามาชาร์ทเขาด้วยความเร็วสูง พร้อมกับรวบทั้งเขาและมีร์ไปไว้ในอ้อมกอด ส่งผลให้ตอนนี้ซึงโฮตกอยู่ในสภาพน่าอนาถเพราะถูกหนีบอยู่ตรงกลาง ดูเป็นก้อนอะไรสักอย่างสามก้อนที่รวมร่างกันอยู่ตรงโซฟา หยดน้ำใสๆไหลออกจากตาของเมนวอยซ์เอ็มแบล็กพร้อมกับคำพร่ำพรรณนาประสานกับเสียงร้องไห้ของบังมีร์


“ซึงโฮฮฮฮ จีฮุนฮยองงงงง เค้าบอกว่าฉันอ้วน โฮๆๆๆๆๆๆ”


คู่จุนมีร์ไร้สาระแล้ว…คู่จีฮุนจีโอไร้สาระยิ่งกว่า อ้วนแล้วไงฟ่ะ กรูอ้วนสุด…กรูเนี่ยสิต้องร้องไห้


“ไม่พอแค่นั้น เค้ายังบอกว่าเพราะฉันอ้วน ทำให้เขาหมดอารมณ์ ฮือๆๆๆๆ จองบยองฮีคนนี้ไม่เร้าใจอีกแล้ว รับไม่ได้ ซึงโฮ ฉันรับไม่ได้ แง้ๆๆๆๆๆ”


นี่มันร้องไห้เพราะอะไร? เพราะจีฮุนฮยองไม่ปล้ำ? 


แกก็ปล้ำจีฮุนฮยองเลยดิ


ซึงโฮเกือบจะหลุดปากแนะนำออกไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะประตูห้องที่เปิดผางออกอีกครั้งพร้อมกับสมาชิกวง beast โยซอบตามติดด้วยดงอุนที่พร้อมใจกันย่ำเท้าเข้ามาในห้อง แต่ละคนสีหน้าไม่สู้ดี บรรยากาศทะมึนๆเหมือนคู่รักตีกัน พอเห็นหน้าเขาก็พร้อมใจกันโวยวายจนฟังไม่ได้ศัพท์ ตบท้ายด้วยการร้องไห้ของโยซอบ


“เอ่อ พวกนายมาได้ไง”


คำถามเดียวจริงๆที่ท่านลีดคิดออก หอพัก beast ก็มี ทำไมต้องดั้นด้นมาร้องไห้ที่หอพัก mblaq ส่วนเรื่องมีร์กับจีโอช่างมันก่อน เรื่องในบ้านค่อยเคลียร์ เรื่องแขกที่มาร้องไห้ในบ้านสำคัญกว่า


“อ่า เมื่อกี๊ผมโทรหาชอลยง” ดงอุนยิ้มแหยๆพูดขึ้นมา ดีใจจัง ท่าทางมันจะไม่ได้ดราม่าแต่มาเป็นเพื่อนโยซอบ “ชอลยงบอกให้มาปรึกษาฮยองน่ะ”


ซึงโฮส่งสายตาเชือดเฉือนไปที่บังมีร์ที่ตอนนี้หยุดร้องไห้โวยวายแล้ว แต่ความเลวของมันยังไม่หมดแค่นั้นเพราะมันกำลังเอาขี้มูกมาเช็ดที่เสื้อของเขา ดวงตากลมโตแดงก่ำพร้อมกับลูบท้องตัวเองไปมา จนซึงโฮสรุปได้ว่า


มันเลิกร้องไห้เพราะหิวข้าว -_-


แต่ที่แน่ๆคือนี่มักเน่มันเห็นเขาเป็นอะไร? นี่ยังซึงโฮนะ ไม่ใช่พี่อ้อยพี่ฉอด Club Friday บรรยากาศนี่ก็ศาลาคนเศร้าชัดๆ โซฟาก็ตัวเล็กมาเบียดกันทำบ้าอะไรไม่รู้ตั้ง 5 คน


“พอดีว่าโยซอบฮยองทะเลาะกับดูจุนฮยองน่ะครับ”


พอพูดถึงตอนนี้โยซอบก็ประสานเสียงร้องไห้กับจีโอ ตามติดด้วยมีร์ที่เริ่มแหกปากร้องไห้อีกครั้งต้อนรับสมาชิกใหม่ มีทั้งร้องนำทั้งแร็พเปอร์พร้อมสรรพ ออกอัลบั้มไปเลยดีมั้ยแบบนี้


ซึงโฮยังคงอึ้งปนมึน เพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมาทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงแค่ 10 นาทีเท่านั้น ที่สำคัญเขามีบทพูดแค่ประโยคเดียวอีกด้วย มองซ้ายทีขวาที จะเคลียร์เรื่องใครก่อนดี? แล้วนี่เราไปยุ่งอะไรกับครอบครัวชาวบ้านด้วยเนี่ย? ซึงโฮกุมขมับ เรื่องตัวเองยังเอาไม่รอด เมื่อเช้าเพิ่งทะเลาะกับซังฮยอนเรื่องใครจะเป็นฝ่ายรุกมาเอง ร้องไห้ด้วยอีกคนดีมั้ย?


“อ่า…” 


ยังไม่ทันจะพูดอะไร มักเน่ตัวดีของวงก็ผละจากเขาไปออดอ้อนดงอุนเพื่อนสนิทบอกว่าอยากจะกินไอติมจนลีดเดอร์แทบอยากจะตบเกรียน เพราะมันทำตัวอย่างนี้ไงถึงได้ทะเลาะกับจุนนี่ ถ้าให้เดาก็หนีไม่พ้น เจ้าเด็กดื้อนี่คุยโทรศัพท์กระหนุงกับดงอุนจนอีจุนมันหึงแล้วพาลว่าเรื่องเค้ก ยังซึงโฮรู้ ยังซึงโฮเห็น น้ำเน่าจนน่าจะไปแต่งเป็นนิยาย


ไม่ว่าเปล่า บังมีร์ยังลากแขนดงอุนออกไปนอกอพาร์ทเม้นโดยไม่ไยดีซึงโฮคนนี้สักนิด ได้ใหม่แล้วลืมเก่า(?) ทิ้งเขาไว้กับจีโอและโยซอบ


“พวกนาย…” ลีดเดอร์เริ่มประโยค สองสาว(?)คนเศร้าหันใบหน้าน่ารักกับใบหน้าหนวดๆ(?)มามองเขาอย่างมีความหวัง


.


.


.


“กินสุกี้กันมั้ย?” (OTZ)
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………


ปุ๊ด ปุ๊ด ปุ๊ด


เสียงน้ำเดือดดังขึ้นเป็นจังหวะรับกับเสียงตะเกียบของยังโยซอบที่พุ้ยข้าวเข้าปากไม่หยุด ไม่เหลือคราบคนเศร้าเลยสักนิดจนซึงโฮคิดว่าข้าวที่บ้านวง beast หมดจนสมาชิกวงต้องมาหลอกกินข้าวบ้าน mblaq รึเปล่า(?) เพราะเมื่อกี๊อนยูก็โทรมาคุยเรื่องจุนที่หนีไปอยู่หอพัก Shinee เลยทำให้รู้ว่าสมาชิกวง beast อีก 4 คนก็ไปกินข้าวที่หอพักนั้นเหมือนกัน


“ฮร้า อิ่มจัง”


ในที่สุดโยซอบก็วางตะเกียบ เห็นตัวเล็กๆแบบนั้นแต่ปริมาณการกินมากกว่าจีโอที่ตอนนี้นั่งหน้าเศร้าเขี่ยข้าวไปมาซะอีก ก็พอรู้อ่ะนะว่าทำไมไม่อยากกิน ก็เพิ่งโดนว่าว่าอ้วนมา ใครจะอยากยัดข้าวลงไปอีก


“บยองฮี แกต้องกินนะ นี่มันก็เย็นแล้ว”


ซึงโฮเตือนตามหน้าที่ลีดเดอร์ที่ดี แต่จีโอนอกจากจะไม่ฟังแล้วยังถอนหายใจอีก


“ไม่ล่ะ ฉันจะไดเอท ฉันไม่อยากโดนทิ้ง”


“เอิ่ม ถ้าอย่างแกอ้วนแล้วอย่างฉันเรียกว่าไรวะ” ซึงโฮอดพูดออกมาไม่ได้ 


“โอ๊ยยยย แกไม่ได้โดนกดนี่หว่า”


บยองฮีว่าอย่างเหลืออด แต่ลีดยังกลับทำหน้าเคร่งเครียด ท่าทางว่าจะดราม่าอีกคน ถึงจะเศร้าอยู่แต่บยองฮีก็อดไม่ได้ที่อยากจะรู้เรื่องชาวบ้าน เผื่อไว้ไปเม้าส์กะเจ้ามีร์ คิคิคิ (เอิ่ม…ลุง)


“แกเป็นอะไร ไอ้ยัง”


ว่าแล้วก็ปฏิบัติการสอดรู้สอดเห็นทันที


“ก็นะ…เมื่อเช้าฉันกับดุงทะเลาะกันหวะ คือดุงอยากจะอยู่ข้างบนบ้าง แต่แบบว่า…โอ๊ยย ฉันยังซึงโฮ ลีดเดอร์ผู้ยิ่งใหญ่นะเว้ย ฉันไม่อยากโดนกด พอบอกไปแบบนั้นดุงก็โกรธเลยอ่ะ บอกว่ารักกันต้องเสียสละบ้างสิ คือแกก็รู้ใช่ป่ะว่าตอนนี้ซังฮยอนแมนขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก แรงก็เยอะกว่าเมื่อก่อน แล้วนี่มาขอกดอีก ลีดจะบ้าตายยยย”


พูดจบก็เอาหน้าซุกกับมือ โอ๊ย อับอายเหลือเกิน เสียชาติเมะจริงๆ เคะขออยู่ข้างบนเนี่ย


“กรั๊กๆๆๆๆ สงสัยแกจะอ้วนเกินไป ซังฮยอนมันฟิตกว่าเลยอยากอยู่ข้างบน”


นอกจากไม่ช่วยแล้วยังจะซ้ำเติม เลิกคบมันตอนนี้ทันมั้ยวะเนี่ย ถ้าจุนนี่อยู่ก็ดีจะได้ช่วยกันคิด แต่คิดอีกทีจุนมันจะช่วยอะไรเขาได้ เรื่องตัวเองยังเอาไม่รอด แถมมีร์มันไม่มีทางคิดอะไรแผลงๆแบบนั้นอยู่แล้ว ต่อให้คิดอย่างดีก็ได้แค่ออนท๊อป ใครจะไปอยากกดผู้ชายร่างถึกแบบอีจุน แล้วทำไม! ทำไม๊!! ซังฮยอนที่รักต้องอยากกดเขาด้วย โฮๆๆๆๆๆ


คิดๆไปน้ำตาก็พาลจะไหล นี่เขาต้องยอมใช่มั้ยเนี่ย?? ช่วงนี้ยิ่งเป็นโรคกลัวเมียอยู่ด้วย ฮือๆๆ แสบตาจัง สงสัยควันจากหม้อสุกี้จะเข้าตา ไม่ใช่เพราะอยากร้องไห้เลยสักนิด


“เออว่าแต่ โยซอบ นายเป็นอะไร?” 


บยองฮีที่ตอนนี้อาการอยากรู้อยากเห็นเริ่มครอบงำจนลืมเรื่องเศร้าหันไปถามโยซอบบ้าง หลังจากประสบความสำเร็จ(?)ในการสร้างเมฆดำบนหัวซึงโฮ


“เอิ่ม ก็ทะเลาะกับดูจุนอ่ะนะ แต่ว่าพอกินข้าวแล้วหายเศร้าแล้วอ่ะ งั้นฉันกลับบ้านเลยดีกว่า ไปล่ะ”


“หา!!??” 


ลีดเดอร์และเมนวอยซ์ร้องประสานเสียง รู้ตัวอีกทียังโยซอบก็เดินออกจากบ้านไปซะแล้ว แบบว่ามาเป็นแขกรับเชิญเฉยๆ ซึงโฮเริ่มจะคิดล่ะว่ามันมาหลอกกินข้าวบ้านเขาจริงๆ เผื่อความแน่ใจต้องโทรไปถามอนยู (นี่สงสัยอะไรเนี่ย?)


ติ๊งต่อง


โยซอบไปไม่ถึง 5 นาทีกริ่งหน้าอพาร์ทเม้นก็ดัง ลีดเดอร์วิ่งดุ๊กๆไปเปิดประตู หวังว่าจะเป็นจุนที่กลับมาพร้อมขนมเอามาง้อเจ้ามีร์ แต่ว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูดูยังไงก็ถึกและล่ำกว่ามาตรฐาน มาแล้ว…สามีไอ้จีโอมัน


“ซึงโฮ บยองฮีอยู่มั้ย”


เสียงเข้มๆของเรนฮยองทักทายเขาพร้อมกับใบหน้ายิ้มๆตาปิดพร้อมรังสีทะมึนที่แผ่ออกมา 


“อ่า…คือ…”


เอายังไงดี จีโอไม่อยากเจอสามีมันแน่ๆเลย แต่ถ้าไม่บอกลีดยังคนนี้ตายแน่ๆ ยืนคิดอยู่ 1 วิ ก็ตัดสินใจได้ว่า กรูขอรอดก่อนแล้วกัน ไม่รอช้าร่างอวบก็ตอบหัวหน้าใหญ่ทันทีด้วยน้ำเสียงเข้มๆสมกับเป็นลีดเดอร์ ถ้าตะเบะได้คงทำไปแล้ว


“อยู่ครับฮยอง อยู่ในห้องน้ำทางซ้ายมือ เดินไปประมาณ 10 ก้าว เชิญตามสบายครับ เดี๋ยวผมออกไปเดินเล่นข้างนอกสัก 4 ชั่วโมง”


ว่าแล้ว ซึงโฮก็วิ่งปรู๊ดคว้ากระเป๋าตังค์พร้อมกุญแจห้องออกไปนอกบ้านทันทีเป็นอันว่าจบภารกิจกะว่าจะไปเดินช๊อปปิ้งเหล่สาวระหว่างที่ซังฮยอนไม่อยู่ 


เสร็จไปหนึ่งเรื่องแต่ยังไม่ทันจะฉลองที่ได้อยู่อย่างสงบซะที โทรศัพท์ในกระเป๋าก็สั่นไม่หยุด หน้าจอโชว์เบอร์ดงอุน อะไรอีกวะเนี่ย?


“ยอโบเซโย” รับโทรศัพท์ด้วยความเคร่งขรึม


“ฮยองครับ” เสียงตื่นๆของดงอุนแล่นมาตามสาย “แบบว่าผมมีนัดเดทกับแฟนด่วนอ่ะฮยอง แล้วผมทิ้งมีร์ไว้ที่บาร์ xxx นะฮยอง ฮยองไปรับมันด้วย มันเมาเกือบจะหัวทิ่มแต่ยังประคองสตินั่งตัวตรงได้นิดหน่อย แค่นี้นะครับ ผมไปกินข้าวกับแฟนก่อน”


พูดรัวๆเสร็จก็วางสายทันที สงสัยไม่ใช่มีแค่ซึงโฮที่ต้องเลิกคบบยองฮี แต่มีร์แก…เลิกคบไอ้ดงอุนเหอะ โอ๊ย ลีดจะบ้าตาย แต่จะทำอะไรได้นอกจากโบกแท็กซี่ไปดูอาการมักเน่ พลางคิดในใจว่าค่อยไปเหล่สาวในผับก็ได้ฟ่ะ แล้วไอ้แท็กซี่นี่จะขับชมวิวไปถึงไหน เขาไม่ใช่นักท่องเที่ยวนะเว้ย ไม่อยากมอง!

“ลุง เร็วกว่านี้ เดี๋ยวจ่ายสองเท่า!!”


เร่งลุงแท็กซี่ด้วยเสียงเข้มๆ ได้ผล! ลุงเปลี่ยนโหมดจากชมวิวเป็นท้านรกจนไส้แพนด้าแทบไหลไปกองที่ตาตุ่ม ไม่ถึง 10 นาทีก็เบรกเอี๊ยดอยู่หน้าผับเจ้าปัญหา ซึงโฮยัดเงินส่งๆไปให้ลุงแท็กซี่


ไม่ได้จ่ายฟรี เดี๋ยวไปเรียกเก็บดงอุนทีหลัง!! แกตายแน่! บังชอลยง!!!


เวลา 19.00 ณ กรุงโซล


บาร์ xxx เป็นบาร์ที่พวกนักร้องชอบมากันบ่อยๆ แขกมีแต่พวกไฮโซแถมยังมีความเป็นส่วนตัว ยิ่งตอนนี้บาร์เพิ่งเปิดคนเลยยังน้อย แต่ว่ามันยิ่งทำให้ร่างบางเจ้าของใบหน้าน่ารักดูเด่นขึ้นไปอีก เจ้าชอลยงมันน่าสนใจน้อยที่ไหนล่ะ อยู่ที่ไหนก็มีแต่คนมาเกาะแกะ 


ไม่ทันขาดคำ ไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้อยู่ดีๆก็เดินมาชนแก้วกับเจ้าบังมีร์ แถมยังถือวิสาสะจับมือบางๆของมักเน่จนลีดยังต้องเร่งฝีเท้า ถ้าจุนมันรู้ว่าเมียมันโดนลวนลามนะ ยังซึงโฮต้องโดนกล้ามรัดคอตายแน่ๆ ซึงโฮไม่อยากตาย…ซึงโฮยังอยากกดซังฮยอน

มือใหญ่กดลงบนมือที่ลวนลามมักเน่อย่างแรง อีกฝ่ายหันมามองตาขวาง แต่พอเห็นรังสีมาเฟียหัวหน้าแก๊งที่แผ่ออกมาจากร่างอวบเกือบอ้วนก็ตัดสินใจถอยหนีหัวหด สวยก็จริงแต่ไม่คุ้มง่ะ ไม่วายหันมามองมักเน่แบบเสียดายสุดๆอีกหนึ่งครั้งก่อนจะเดินจากไปชอลยงส่งยิ้มหวานเชื่อมมาให้เขาทั้งที่หน้าแดงก่ำ จุนนี่แม่งบ้า ปล่อยเมียออกมาได้ไง


“ซึงโฮววว” มันเรียกเขาเสียงหวาน แล้วคำว่าฮยองไปไหนวะ แต่พอเห็นหน้าแล้วก็โกรธไม่ลง โกรธคนเมามันไร้สาระครับ ซึงโฮไม่ทำ


“เอออะไร? กลับบ้านได้แล้ว”


เขาพูดด้วยเสียงดุๆ ชอลยงทำหน้าบึ้ง เอาแล้วไง มักเน่เวอร์ชั่นดื้อ


“ไม่อาววว มีร์ไม่กลับบบบบ มีร์อยากกินนนน อร่อยยยย”


ตอนแรกมันบอกเขาว่ามากินไอติมไม่ใช่รึไง? กวาดตามองไม่รอบๆ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ที่โต๊ะมีถ้วยไอติมถ้วยใหญ่สามถ้วยจริงๆ แต่ที่นี่เป็นบาร์เพราะงั้นต้องไอติมเหล้าแน่ๆ แถมยังมีขวดโซจูอีกเป็น 10 ประคองสติได้ขนาดนี้นี่ซึงโฮแทบอยากจะคารวะมัน เมาอย่างนี้ดูแลไม่ไหว ไม่อยากดูแลด้วย เพราะฉะนั้นโทรหาสามีมันดีกว่า ให้มาเคลียร์กันเองง่ายสุด


มือใหญ่กดโทรศัพท์ สายตาจับจ้องไปที่ร่างบางที่ตอนนี้ยิ้มหวานจนแทบละลาย ทำให้ผับนี่ดูสดใสขึ้นเป็นกอง ทุกสายตาจับจ้องมาที่มักเน่ หน้าตาดีแถมเป็นดาราใครจะไม่มอง


สัญญาณดังสองสามครั้งก่อนที่อีกฝ่ายจะรับสาย พร้อมกับเจ้ามีร์ที่ดูจะรู้มาก ยื่นหูเข้ามาฟังข้างๆเขาด้วย ขี้เกียจจะไล่ อยากฟังก็ฟังไป


“ครับฮยอง” 


เสียงจุนแล่นมาตามสาย เรียบๆแบบนี้มันยังโกรธอยู่แหง แต่ว่ารับสายแบบนี้แสดงว่าเป็นห่วงเมียมันเหมือนกัน ไม่รอช้า ซึงโฮจัดการคุยธุระทันที อยากออกจากที่นี่เต็มทีแล้ว


“นี่จุน เมียแกอยู่บาร์ xxx น่ะ มารับมันหน่อย”


“เมียผม?ใครน่ะ?โอยอนซอเหรอ เขาไม่กินเหล้าซะหน่อย”


ลีดอยากจะเตะก้านคอ ดูมันพูดได้กวนตรีนมาก แต่ที่แย่กว่านั้นคือเสียงมันทุ้มๆของจุนมันลอดออกมาตามสายแล้วเจ้ามีร์ที่ยื่นหูมาฟังต้องได้ยินอยู่แล้ว ไอ้นี่ก็อยากง้อสามีแต่ดื้อแถมยังปากดี โคตรจะสมกัน 


“แพนด้ายางงงงง โทรหาคนพากกกกนั้นทามมายยยยย” นั่นไงไม่ทันขาดคำก็พูดแทรกขึ้นมา


“ โผมดูแลลตัวเองงงได้ ปล่อยเขาไปหาเมียยเขาเหอะ ชอลลเป็นแค่นางบำเรอ~~~อู้วววลาลาลา ชู้จ๋า~~~คนนั้นหล่อออออจวัง ซี๊ดดด ชอลยงงขอจองงงง”


มันเรียกผมว่าแพนด้ายางงงง เดี๋ยวมันจะโดน รอให้สร่างเมาก่อนเถอะ ตอนนี้ทำได้แค่กัดฟันเก็บความโกรธเคือง พยายามคว้าแขนมักเน่ที่พุ่งตัวไปข้างหน้าแต่โดนสะบัดออกอย่างแรงจนหน้าหล่อๆแทบจะทิ่มไปหน้าเก้าอี้บาร์ มักเน่ แก! 


ร่างบางๆเดินโซซัดโซเซส่งยิ้มหวานไปให้ใครที่ไหนไม่รู้ อีกฝ่ายก็หล่อดีหุ่นก็ล่ำ ถึงจะหล่อไม่เท่าไอ้จุนก็เหอะแต่ก็หล่อสุดในนี้ไม่นับผม คึคึคึ ไอ้เจ้านั่นก็ดูจะติดใจความน่ารักของมีร์มัน เต้นคลอเคลียแนบเนื้อกันจนลีดยังเครียด 


มีร์เมาเหล้าแล้วแรงควายอย่างไม่น่าเชื่อ เอ๊ะ! นี่มันอะไรกัน ขนาดชอลยงที่ผอมบางซะขนาดนั้นยังสู้ไม่ได้ หรือเขากำลังจะเปลี่ยนสถานะเป็นเคะแล้ว โอ้วโนววววว

ไม่ทันจะได้พร่ำเพ้อ เสียงเหี้ยมๆของอีจุนก็แล่นมาตามสายพร้อมกับเสียงกัดฟันกรอดๆเป็นแบ็กกราวน์ ไม่ต้องมีจิตสัมผัส(?)ก็เห็นชัดเจน อีจุนคนหล่อตอนนี้ไม่ได้แค่หึงแต่มันกำลังคลั่งจนลีดยังขนลุกซู่ ชอลยงแกน่ากลัวจริงๆ เปลี่ยนจุนนี่ที่อ่อนโยนให้กลายเป็นปีศาจได้ไงฟ่ะ ลีดกลัววว


“ฮยอง ชอลยงเป็นอะไร?เมาเหล้าเหรอ? ใครเอาเหล้าให้กิน?แล้วใครหล่อ?”


รู้สึกจะเน้นย้ำคำถามสุดท้ายมาก ถามยิ่งกว่าพ่ออีก ลีดไม่รู้ด้วยแล้วเว้ย!


“ก็ดงอุนอ่ะดิ แต่มันชิ่งไปเดทกับแฟนแล้ว เนี่ย แล้วเดี๋ยวพี่จะออกไปรับซังฮยอนแล้ว (อ้างไปเรื่อย) ไปล่ะนะ แกมารับมีร์ด่วน มันเดินไปเต้นกับผู้ชายที่ไหนไม่รู้แล้ว หล่อมาก หล่อกว่าแกอีก (โกหก) บายจุนนี่ ง้อกันแรงๆเลยนะ พรุ่งนี้มักเน่ไม่มีงาน”


พูดจบก็ปิดเครื่อง สบายใจแฮ คึคึคึ อีก 5 นาทียังไงจุนมันก็ต้องมา เพราะบาร์นี้อยู่ใกล้หอพัก shinee มากๆ จุนมันหนีไปอยู่กับอนยู(จริงๆคือไปกินข้าวฟรีพร้อมกับสมาชิก beast อีกสี่คน) แล้วลีดจะอยู่ทำไม ไปเฝ้าซังฮยอนที่รายการวิทยุดีกว่า เผื่อมีแมลงเม่ามาเกาะแกะ ว่าแล้วลีดเดอร์ก็เดินออกนอกผับไปโดยไม่เหลียวแล ชอลยงมันก็ยังคงเต้นกับผู้ชายคนนั้นต่อไปโดยที่ไม่รู้ว่าหายนะกำลังมาเยือน


แต่เขาก็ทำหน้าที่ลีดที่ดีแล้วด้วยการสั่ง(ยัดเงิน)ให้การ์ดหน้าประตูเฝ้าไว้แล้ว รับรองไม่มีใครกล้าลากมันไปไหน ส่วนค่าเฝ้าประตูก็ลงบิลของอีจุน สรุปยังซึงโฮไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไร จบเคสอีจุนกับมีร์ลงอย่างสวยงาม



To Be continue on JoonMir Case 2
........................................................................................................................
มันไร้สาระใช่มั้ย 555555 ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พอดีช่วงนี้เครียดๆเลยอยากแต่งอะไรไร้สาระบ้าง ดราม่าเดี๋ยวยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่
เรื่องนี้แบ่งเป็น 3 cases นะค่ะ จุนมีร์ ซึงซัง แล้วก็ป๋าเรนกับลุงจีโอ =[]= ตอนแรกจะเป็นจุนมีร์ก่อน ตามด้วยคู่ป๋า แล้วปิดด้วยคู่ซึงซัง Story line ไม่ค่อยดีเท่าำไหร่ รีบแต่งมากๆ (เผานั่นเอง)
มีเรื่องอะไรมาเม้าส์ คุยกับซึลได้นะค่ะที่ twitter @seulkinii
 

Comment

Comment:

Tweet

ค้างงงงง คู่จุนมีร์แสนหายาก มาอัพต่อเถอะนะค่ะ TT^TT ค้างสุดแล้ว สนุกมากด้วยง่ะะะ

#3 By praewww (110.77.161.252) on 2013-08-18 17:55

อัพเถอะค่ะ.. ค้างสุดแล้ว ㅜ  ㅜ

#2 By axbf9 (103.7.57.18|171.7.31.116) on 2013-03-05 21:49

สนุกดีค่า จะรอตอนต่อไปน้า
ฟิคจุนมีร์(และฟิคmblaq)หาอ่านยากมว้ากกกกกก
แล้วเค้าก็ชอบคู่จุนมีร์มากเลย ดีใจที่เจอฟิคเรื่องนี้น้า
เค้ารอตอนต่อไปอยู่น้า เป็นกำลังใจให้ สู้ๆ !!

#1 By Dorara (103.7.57.18|14.207.187.236) on 2012-12-28 16:48